تفسیر

تفسیر حدیث ، اهمیت نماز

اولین تفسیر حدیث را آغاز می‌کنیم با حدیثی از امام صادق، قربهً الا الله...

بسم الله الذی تحب التوابین!
سلام!
ضمن آرزوی سر سلامت و بدن سالم برای تک تکتان، شما به تماشای ادامه‌ی این مطلب دعوت می‌کنم:

 

 

معراج!
یکی از معجزات بزرگ پیامبر!
راجع به معراج پیامبر به عرش خداوند، حتما شنیده‌اید. ,واقعه‌ای بسیار عظیم!
اما عظمت آن بخاطر چیست؟ می‌توان گفت بخاطر اینکه پیامبر در شب معراج، به مکانی وارد شد که حتی جبرئیل امین اجازه‌ی ورود به آن را نداشت!
آن مکان را اصطلاحا عرش خدا می‌گوییم و ممنوعیت ورود فرشتگانی با مقام بالا مثل حضرت جبرئیل،
نشان از عظمت این مکان دارد.
و با توجه به نام مطلب و مقدمه‌ای که چیدم، احتمالا تا کنون به آنچه در پایان این مطلب می‌خواهم نتیجه گیری کنم پی برده‌اید. ولی باز زدن دکمه‌ی back و رفتن دنبال کار دیگری را پیشنهاد نمی‌کنم و خواهشمندم اگر تا اینجا خوانده‌اید، تا آخر مطلب را بخوانید.

حالا پس از مقدمه، بالاخره می‌خواهم حدیثی که امروز قصد داریم درحد فهم محدود انسانی تفسیر کنیم را مطرح کنم:
بسم الله الرحمن الرحیم
امام صادق عليه السلام:
اِذا قُمْتَ فِى الصَّلاةِ فَاعْلَمْ اَنَّكَ بَيْنَ يَدَىِ الله، فَاِنْ كُنْتَ لا تَراهُ فَاعْلَم اَنَّهُ يَراكَ فَأَقْبِلْ قِبَلَ صَلاتِكَ.
هنگامى كه به نماز ايستادى بدان كه در پيشگاه خداوند هستى و اگر او را نمى بينى، او تو را مى بيند. پس به نمازت توجه كن.

همان طور که می‌بینید، یک قسمت از متن عربی و یک قسمت از متن فارسی بزرگ یا بولد شده اند.
عبارت بین یدی الله به معنای در پیشگاه خداوند یا همان در عرش خداوند است.
البته ما کاملا آگاهیم که ید به معنای دست و یدی جمع آن است و ترجمه‌ی دقیق عبارت می‌شود بین دستان خدا،
اما همانطور که می‌دانید خداوند دارای جسم و دست نیست.
خداوند وجود است.
پس این دست عبارات را اینگونه ترجمه می‌کنیم تا خواننده دچار شرک و کفر نشود.

خب ، برگردیم به بحث خودمان.
حتما شنیده‌اید که می‌گویند نماز ، معراج مومن است و به نماز معراج المؤمن هم گفته می‌شود. دلیلش دقیقا همین است!
وقتی مومن در حال نماز است، در عرش خداوند است! درست مانند معراج پیامبر!
تنها مانعی که بین معراج واقعی و نماز ما انسانهای معمولی وجود دارد،
(همانطور که در حدیث  گفته شده)
این است که ما نمی‌توانیم عرش خدا را ببینیم.
که اگر این مانع هم کنار می‌رفت، ما روزانه پنج بار به معراج می‌رفتیم!

نکته‌ای که وجود دارد این است که
(همانطور که در حدیث  گفته شده)
ما خداوند را نمی‌بینیم، خدا که ما را می‌بیند!
باور کنید، اگر کسی همین یک مورد را با تمام وجود باور کند، دنیا و آخرتش آباد است.
در ضمن ، منظور از دیدن خداوند این نیست که خدا روبروی ما نشسته و ما را تماشا می‌کند.
این نوع تماثیل را معصوم به کار می‌برد تا درک ما آدم های معمولی برسد.
خداوند نسبت به تمام حرکات، احساسات و افکار مخلوقش علم دارد.

بحث مهم دیگری هم در این حدیث وجود دارد که آن معنای توجه در نماز است .
به شرط حیات بعدا مفصل تر در حدیث دیگری به آن می‌پردازیم.

خب،
سرتون رو درد نیارم.
جای صحبت هنوز باقیست ولی طولانی کردن مطلب بیش از این،
باعث میشه کمکم حوصله سر بر بشه.
همتون رو به خدایی می‌سپارم که بهترین نگهبان هاست
والسلام علی من اتبع الهدی

منابع:
تهذیب الاحکام،جلد2،صفحه‌ی325

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 + 20 =

دکمه بازگشت به بالا